Arsız Böcük bildiriyor...

Boğazımı kurutması gereken ilaçlar sanırım beynimi de kurutuyor. Bugün ortalıkta tam bir salak gibi geziyorum. Söylenilenleri anlayıp yanıtlamakta zorlanıyorum. İnsanların suratına anlamsızca baktığımı farkediyor ama mimiklerime hakim olamıyorum. Yorgunum...


Allahtan bugün cuma. Ve her cuma günü gibi yine haftasonu için bir sürü planım var. Beynimin istemsizce çalışan bir planlama bölümü var sanırım ve ilaçlar henüz burayı etkileyemedi :)

Yalnız benimki nasıl bir arsızlıktır ki hem hastayım, yorgunum diye dert yanıyor, hem adımımı dışarı attığım an donuyorum yine de yılmadan planlar yapıyorum. İnsan biraz kıçını kırıp yatar dinlenir di mi ama? Ama yok! Olur mu? O zaman boşa geçer o kadar zaman. Hiçbir şey yapmadıkları için kendilerini suçlamayan ve hiçbirşey yapmadıkları zamanı bile keyifli geçiren insanlara bayılıyorum. Bense hem bir anım bile boş geçsin istemiyorum. Ama bir yandan gizli gizli boş geçecek anların hayalini kuruyor ama ilk boş geçen zamanımda ise suçluluktan ölüyorum. İnsan kendine bu eziyeti neden eder biri bana anlatabilir mi?

Neyse dedim ya beynim bugün hafif sulu. Yarın daha iyi olmayı umuyorum, diliyorum, istiyorum...