Ben bugün, yeni görevime başladıktan tam 6 ay sonra, ilk defa, iş yerinde koşturmadan bir gün geçiriyorum. Yılın ilk gününün böyle olması belki diğerleri de buna benzer umudunu dolduruyor içime :)
Yapılacak işim yok mu? Çook.
Peki yapasım var mı? Yook :)
Ay bir de keyfim yeride ki sormayın gitsin. Hiçbir nedeni de yok halbuki. Hatta uykusuzum ve bir dokunan olsa ne işim var benim burda diye mızlanmaya başlayabilirim. Ama yine de iyi hissediyorum işte.
Bir yandan sakin sakin çalışırken bir yandan da akşam için planlar yapıyorum. Yılbaşı tatili boyunca hep sinemaya gidesim vardı. Geleneksel olarak ayın 1'inde ilk seansımızı yaptık ve Soul Kitchen'a gittik. Gayet güzeldi. Fatih Amcam ne yapsam seyrederim kıvamına geldim artık. Eline sağlık diyorum.
Fakat o ne kalabalıktı anlatamam. Biz son ana bırakmak riskli olur diye biletimizi önceden internetten alıp gitmiştik ancak bırakın gişeleri bilet kiosklarında bile uzuun kuyruklar vardı. Herkes birbirinin üstünde, ıyy. Kalabalığı sevmediğim gibi hele sinemada kalabalığı hiç çekemediğimi anladım. Yine de sinemaya doyamadım. Aklımda Vavien'i ve Avatar'ı da seyretmek vardı. Fakat onlara fırsat yaratamadım, bir de kalabalıktan korktum doğrusu.
Şimdi diyorum ki pazartesi akşamı, hazır sinemalar daha tenhayken acep bu akşam Avatar'a bilet alsam mı? Aslında bilimkurgu ve aksiyon filmlerini pek sevmem. Nadiren rastladığım iyi örneklerine kayıtsız kalmam tabii ama olsa da seyretsem diye de aramam. Buna rağmen sebebini tam da bilmeden, gördüğüm ilk andan itibaren gitmek istiyorum Avatar'a. Şirinlik Muskasını da ayartmaya çalıştım bana katılsın diye ama çok yoğun herhalde mesajlarıma cevap vermiyor. Kar yağar mı acep? Sinemaya gidip de eve dönememek de var di mi? :)
Neyse ben biraz daha düşüneyim, belki de evde oturup film seyrederim. Ya da kitap okurum, ah bir de kar yağsa, camın önüne oturup kar tanelerinin süzülüşünü seyrederken fırt fırt çayımı içsem. Ay içim ısındı. Boşverdim bile galiba ben sinemayı, battaniyemi özledimmmıırrrrr...
