Şubat' ın son iki cuması çok sevilen 2 kişiyi aldı benden, bizden, sevdiklerinden...
Ölümün kabulü zor da olsa, dünya dönmeye, zaman akmaya devam ediyor herşeye rağmen.
Ben de bu kayıplarla hayata devam etmeye çalışırken güçten düştüm biraz...
Bu aralar yazasım gelir mi, bilemiyorum...
Bakalım yarın ola hayrola...
ağladığımız kadar güleceğiz demiş ya can yücel, işte hayatın özeti de bu sanırsam. tam bir sinüs eğrisi yani.bir varoluş, bir yokoluş. başınız sağ olsun canım.zaman her şeyin ilacıdır.zamana bırak...sevgiler
YanıtlaSilAynen öyle, hayat bir OH la bir başka OF arasında geçiveriyor.
SilBöyle zamanlar insana/bana OH'ları arttırmak gerektiğini hatırlatıyor acımazsıca.