Kısa Kısa...

Bu sabah 6:00 yürüyüşü hayal oldu. Bilinç altım mı, üstü mü el attı duruma, bilemiyorum, ama sabah alarm çalmadı ya da ben duymadım :) Sonuçta gözlerimi açtığımda 8:00 idi, yürüyüş için çoook geçti. Bugünlük yürüyüşü akşam yemeği sonrasına bıraktım mecburen...

Sabahtan itibaren hava ciddi rüzgarlı olduğu ve denize gidip gelen herkes "dalgalı" şeklinde rapor verdiği için bugün denize gitmeye hiç yeltenmedim bile.

Kendimi bahçedeki şezlonga ve kitabıma adadım. Katil ortaya çıktı, kitap bitti. Her polisiye gibi sürprizli bir sondu.

Kitaptan sonra blog dünyasına daldım uzun zamandır okumadığım tüm birikmiş blog yazılarını okudum.

Gelirken yanımda getirdiğim ve maalesef gün geçtikçe azalacağına çoğalan iç sıkıntım bugün fena halde zirve yaptı. Ama "ooohmmmmmm" diyorum, gülmeye gayret ediyorum. Ben gülersem hayat da bana gülecek biliyorum. Sakinliğimi korumaya çalışıyorum...