Gel sen ne çektiğimi bir de bana sor
Nerde nasıl yaşarım gel de bana sor
Evlerin ışıkları bir bir yanarken
Bendeki karanlığı gelde bana sor...
Penceremden gördüğüm binada ardı ardına sönen ışıkları görünce dilime dolandı bu şarkı. Çocukluk aşkım Erol Evgin'in kadife sesinden yankılanıyor kulaklarımda. "Nerden aklıma geldi kimbilir. gezdim dün gece şehri şöyle bir..."
Televizyonda bir adam oklu kirpileri anlatıyor. Neden bilmiyorum seyrediyorum. Bir kanyonda geziyor, sanırım ben de burdan uzakta olmak istiyorum. Olduğum yerden hatta mümkünse kendimden uzakta. Kaçabileceğim en uzak yer neresidir? Herkesten herşeyden uzakta, sakin, dingin bir yer arıyorum. Temiz bir sayfa açıp yeniden başlayacağım, kendimden kurtulacağım bir yer var mı?
Yat kızım, bu gece iyi değilsin. Ne zaman iyisin o da belirsiz ya. Yat sen yine de...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder